Savaş Güzellemesi II

seni kızgın bir toprak gibi alıp avuçlarıma yüreğime bassaydım savaş yitiği çocuğum bilirim başka zamanlarda başka ülkelerde napalmlerle yanmıştı bedenin bilirim acısız günün yok zengin toprakların yoksulusun düvel-i muazzama diker üstüne gözünü nereden bilecek seni yakan acıyı hüznü her düşen bombada kopup giderken yüzünden güller kuştüyü yataklarında sırça saraylarında keyif çatıyor onlar bilirim daha ne olduğunu bilmeden sevdanın vatan savunmayı bileceksin bilirim çocuğum yanki go hom u anneden önce öğreneceksin keşke mavzer diye yüreğimi verebilsem senin minik avuçlarına seninleyim bunu bil bak gözyaşlarım akıyor toprağa