Gittiğim Yerde Seni Bekliyorum

Zorun başlangıcıydı bir sabah sessizce gitmen Sessizce, ama ağlamaklı Artık ne mutlu kapılar sana açılacak Ne de bahçemde mutluluk çiçekleri açacaktı Sıradan bir gün olacaktı, bana hergün Gurbet kuşu gibi nağmelerim geceleri yırtacak Feryadım kalbimin duvarlarında kaybolacaktı Zaman mekan boyunca, numune yaşadığımız günler vardı Ölüye hayat verecek kadar sevmişliğimiz Aşkın duruluk verdiği gecelerimiz Sevdamızı anlatan sözlerimiz vardı Kimi bir ak güvercin Kimi bir nazlı kuş olurdun Bende şiirolur akardım kalbinin ta derinliklerine Ey kalbimin övüncü, yüreğim hazla çarpar Gül yüzün güzel aşkın diye söze başlar Bir tatlı nesim açar, çiçek açar bak şimdi Çile aşık bülbülüm, bir tatlı bahar şimdi Ey aşkımın ecesi, şimdi sevme zamanı Gül, gelincik, yasemen, daha neler var şimdi diye devam ederdim Biz daha sözümüzü bitirmeden sabah olurdu Sabahlara ne kadar da kızardık Zira, her günün minik hasreti başlardı Sana günler dar gelirdi Bana yollar zor gelirdi Yine sevmelerin doruğunda başlardı gecelerimiz Talihsiz bir gecenin süsünden kopana kadar Ve sen gidiyordun, neden? niçin? bilmiyordum Ve şu sözcükler dökülmüştü dilimden İnsanlar bir değilki, hamı vardı hası vardı Güzelliği bilmeyen, nankörü ve dahası vardı Belki daha yaşanacak, aşkın bahası vardı Yada aşkın kahramanları, sahtesi vardı Çocuk gönlüm minik ayrılığa dayanamazken Ebedi ayrılığa nasıl dayanacaktı Artık bir yerim değil, her yerim yanıyordu Aşk, sevda, seven yürek, hepsi bana mahsustu Şimdi gülistanımda, kuşlar bülbüller sustu Artık son yolculuk başlamıştı Belki isyandı, belki baş kaldırmaydı İsyanımıza karşı, bir cezadır bize bu Aylar yıllar geçse, hiç gelmiyor bize bu Şimdi bir ateş gibi, düştü içimize bu Elveda demeden gitmiştin Bende bütün yaşanmışlara elveda demiyorum Ve seni hala deli gibi seviyorum Gittiğim yerde senide bekliyorum,