Düşlerimle Kendimim

Eskimiş kapıların pas tutmuş sürgüsü gibi Vurup ta giden berduş bir yalandı, Buğusuna hep sevda yazdım camlarımın Yüreğimin ortasında hep zor oldu anlatmak sevdayı Konuşacak ne de çok şeyi vardı içimin Kelimeler eksik, kelimeler cılız, yaralı kaldı. Tuvalime neydi sığamayan bunca zaman Nereye kayboldu resimlerimin renkleri, Hangi kırılma noktasında gemilerim şimdi Bilmediğim bir iskelede kala kaldım. Ki.. İadesiz mektupların ıslak pullarında kirpiklerim. Ve sensizlikte acılarımı yalnızlığa sürgüledim Bende öyle ağırlaştı ki yaşamak seni Yüreğimle öptüm eteklerinden uçurumların Artık sokağımdan geçemezsin sevgili Ödedim ağır bedelini sevmenin. Takılıvermiştin umarsız saç tellerimden Kirpiklerime düştün sonra.....VEDA,sız Rengi solmuş dudaklarımda son fısıltı adın Gökyüzüm inadına mavi ve yaşamak güzel Neden vuruyorsun hala düşlerimi. Anladım...çift sürgü vurmalıyım kapılarıma. Haklısın..... Sen bağışlama....ben unutayım.