Hayatın Ara Kapısı

Ah göçebe ruhum Dardayım, Bir senfoni ağırlaştırıyor kendini Ayrılık geçerken içeriğinde. Yüzüme oturan sahte gülüşüm le Gökyüzünü ağır ağır izlerken, Gri bulutlar geçiyor üstümden Hayatım geçiyor gözlerimden Çekiyor en parlak resimlerini acımadan Sevmekten gidince..yürek En sevdalısından türküler sazın telinde Yakıyor canımı...ağlayamıyorum. Öfkemden,yırtıyorum zamanları Ve döküyorum önüme. Çözülüyor hıçkırık nöbetlerim Dilim söz yangınları. Mezesi tükenmiş Çilingir sofrasında soluğum Ve sigaramın alaycı Halka halka dumanında. Aydınlığında.....umut, güneş doğuran Açılmıyor ne kapı ne de pencere. Dudaklarımın hali perişan, Yine de... kime ne diyorum,...kime ne? Bu pervasızlığımdan. Hüzünsel harmoni Dökerken kendini sere serpe, İki büklüm oluyorum,ruhumun ellerinde Zamanın bir yerinde, Buruk bir sevda akılda Bir eksik bir fazla..yaşanmışlıkla Hayatın ara kapısında kalan Boğazıma kılçık gibi batan., Çaresiz...ben Hala yutkunamayan