Kalemim İsyanlarda

Kaç yaprak düşüyor üstüme Bu kurak mevsimde Baharlarım dönüşüyor güze Atlar şaha kalkmış içimde Dört nala koşuda! .. Hangi ruh halime Alacaklarını alıp gittiler Bütün yolcular Buruk hatıralar sadece Geride kalan kırıntılar Kan kırmızı veda sözcükleri Unutulmaktalar Sen geçiyorsun şimdi Özlediğim çocukluk bahçemden Güneşe nasıl tutkunsam Birde sana senin sıcağına Özgürlüğüm Demir kapılar ardında Sensizlikte.... anlasana Saçlarımda yine ellerin Öksüz bir günün ikindisinde Mermi ağırlığında yüreğim Söz geçiremiyorum Kalemime Alnımıza yazılan yalnızlık yerine Yeni türküler yazacağım Yüreğime. Bir sesin gelse yada haberin Alanlarda istasyonlarda Bir başıma yolcu salonlarında Herkese seni soruyor gözlerim Verdiğim söze yalancı oldum Hüzünleri yazmıyacaktım ya AH be güzelim Kalemim isyanlarda