Bilinmeyen Bilmece

Yine soğuk,yine yağmur, Ve yine karanlık bir gece. Bir o kadar sessiz her gece. Her gecem,ayrı bir bilmece. Eksikliğimi anlatır bu zor bilmece, Sessizliğimi,sensizliğimi anlatır. Yalnızlığımın adıdır bu bilmece. Yine soğuk,yine yağmur, Ve yine karanlık bir gece. Neden insanlar kitap sanar kaderini, Bir nokta iken zamanın israfında. Evet,çoğu bir harf bile etmez aslında. Ama bu bilmece. Bu bilmece en büyük görevlidir, Yazılmamış bir destanın bertarafında. Öyle bir bilmece ki bu, Uyuyamaz olursun cevabı bulamadığında. Ve öyle bir bilmece ki bu, Herkese sorulur eninde sonunda Anlatamam cevabını,çünkü anlatılmaz birşey bu. Bazen güneş saçar yüreklere,bazen yağdırır yağmur. Her ne kadar destan gibi görünse de, Destan kadar çıkmıyor bu bilmece. Bitsin bu soğuk,dinsin bu yağmur. Ne bir cümle,ne de kelime Tek hecelidir,bu "aşk" denen bilmece...