İstanbul
N N. Gökhan Aydın
0
Altın Yaprak
Pencereden içeri giriyor İstanbul
Kahkahalarıyla
Seyyarlarıyla
Kornalarıyla
Macun bulaşmış perdeleri okşuyor
Yosun kokuları
Tebeşir tozu yayılı okul
Yankılanıyor liseli argolarıyla
Başımın üstü Taksim Meydanı
Ayağımın altı Kabataş
Sağ lime Topkapı
Sol elime Beşiktaş
Acılarıyla ve coşkularıyla
Pencereden içime işliyor İstanbul
Gün doğarken çıtır çıtır İstanbul
Ekmek kokuyor yeni çıkmış
Küçük bir kızın ellerinde
Gazeteye sarılır İstanbul
Susam kırlangıçlar göklerinde
Sanki mavilere aşıkmış
O mavilerin kızıllaştığı yerde
O yanık ufuk çizgisinde
Çamlıca üzerinden doğuyor İstanbul
Yanımda oturumuş elinde kalem İstanbul
Kabarmış mı ne biraz saçları?
Arada bir meyve verir olgun gülüşleri
Bazen de çocuk gözüyle görünür okul
Sırada kurşun kalem ağaçları
Kelimelerle örülü dik yamaçları
Oturmuş elinde başka bir alem İstanbul
Kafiyeli hayallerimde birkaç dize İstanbul
Anılar şelalesinden birkaç damla defterimde
Gözlerimden kalbime
Kalbimden kalemlere
Kağıtlardan yüreklere
Gençliğimize İstanbul
İsmi yazılmayan sevgilidir defterlerimize
En parlak sarıdır liseli mavilerimize
Dünya olsa yetmez bize İstanbul
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş