Ölü Şiir

Öldürdüğün mısralarımı Arka bahçeme gömdüm dün akşam Haberin olmadı Kimsenin olmadı Adını gözlerimde sakladım Saklarken hiç dolmadı Karşıdan gelen uçakları saydım Kavuşanların heyecan kafesleri Geldi bir bir gözlerimin önüne Yirmi üç gibi bıraktım Boynumdaki adının sesleri Anılığa yüz tuttu iç cebimde Bir harf ve gümüş zincir Adımlarımdan sana doğru Korkmaya başladım Mesafeler hain ve Pencerelerden de korkuyorum Ellerim sessizleşti Gözlerim sığ sulara döndü Göreceğim sığ sular ki Belki güneşim onlarda söndü Salonun ortasında yere düşmüş Üç dört harf ve Ebediyeti bulmuş mısralar