Üzgünüm

Önümde siyah bir kağıt Ve işte siyah kalemle ben Gözleri kapalı yaşamak gibi Damla damla bir gece gibi Bu gece gibi Yine karanlık Anılar üflerken gözlerimin mumlarını Yakama takılı duran bir neşe Ne yazsam boş artık Işıklar söndü perde kapandı Küçük bir kediyle başlamıştı Sıcaklığın arkasından koşuşum Şimdi yollarda et parçaları Üzerimdeki ceketi ellerimle çizdim Yine diken diken olmuşum Yüzüm istifini bozdu yine Gömleği dışarda kıravat yok Kelimelerin de ucu kırık Üzgünüm üstadım Üzgünüm gece yolculuğu Üzgünüm yağız delikanlı Üzgünüm küçük kedi Üzgünüm sırdaş karınca Üzgünüm Goncagül Hanım Üzgünüm Sevda Beni böyle gördüğünüz için Paslı rozetim için Yalancı baharlar için Güller için Bu mısralar için Vaktinizi aldığım için Üzgün olduğum için...