Hayat

Komşu avludan davul zurna sesi geliyor Burada coşku oturmuş gönüller tahtına Coşuyor millet, ha oynuyor. Bir duvar ötede cenaze var - eş, dost, yas-figân ediyor Tüm yüzler hiç gülmemiş hiç gülmeyecek gibi... Yaşamın zevki kaçmış - ölmeyi düşünüyor herbiri. Bir yapının çıkış kapısında bir sürü insan - gözler iri iri Bir bebek sesi işitiliyor içerden - bu gün diri 1968 Şumnu!