İlk Bahar

Tuna Parkında boynu bükük, garip bir kuru ağaç Karların yükünden kırılmıştı geçen kış dalları. Bir ihtiyar hep ona bakardı, yarı tok, yarı aç Fikrine göre, bu ağaçla bağdaşırdı falları. Karnı aç bile de olsa, gönlü hüzünle doyardı Hep bu kupkuru ağaçla kıyaslardı kendini. Tuna nehri şarkısını söyler, denize akardı O ise usulca ağaca fısıldardı derdini ! Geçen gün gene geçti adam o ağacın oradan Bir yeşillenmişti ! Dalları çiçekle dolmuştu ! Sanki geri doğru yıllar uçuvermişti aradan Ağaç körpe fidan, ihtiyar dedlikanlı olmuştu ! 28.02.1995 Silistre