İbret Al Kardeş

Bahar, Yaz, Sonbahar derken, işte Kış yolda Doğanın düzeninden ibret al kardeş ! Tanrının eseri, gerçek bir insan ol da Doğanın bu düzeninden ibret al kardeş ! Ah, nice tohumlar göverdi bu toprakta Sonra meyve döküldü, sarardı yaprak da ! Fitneyi düşünmeyi bir yana bırak da Doğanın bu düzeninden ibret al kardeş ! İnsana sarıl, bakma ırkına, rengine Tümünü kardeş kabul ediver kendine ! Böylece katkını ver renklerin dengine Doğanın bu düzeninden ibret al kardeş ! Sen de bir tohumdun, nice evrimler gördün Mevsimlerce çabuk geçti kısacık ömrün Saçına karlar yağsa da, olmasın derdin Doğanın bu düzeninden ibret al kardeş !