Fettan Güzel

Ömür dediğimiz şey, sevdanın oyuncağı, Ben dağ başı çocuğu, sen ışıyan şehirsin. Nerde baş yaslayacak sıcacık yar kucağı, Kurak yüreğimize akamayan nehirsin. * * * Sana erişmez tadı, ne balın ne şekerin, Sana rakip bulunmaz, yoktur eşin, benzerin, Burada cennettesin, orda cehennem yerin Kim bilir öte yanı; burda yanmaz demirsin. * * * Aklı başından gitmiş, canlar çevrende harman, Şimdi nerede, nasıl, hangi aşığın kurban, Ezberlenip okunan yüz bin beyitlik destan Yıllarca okunup da bıkılmayan şiirsin. * * * Bende vazgeçmez gönül, sende kırılmaz inat, Bir güzelin peşinde geldi geçti bu hayat, Hem nazın, hem niyazın başımıza musallat Yazılmış kaderimsin, hükmedilmiş emirsin. * * * Kollar sana uzanır, bakışlar sana varır, Günahsız sevdalılar ümitsizce yakarır, İki sözün adamı doğru yoldan çıkarır, Aklımı baştan alan, en şeytani fikirsin. * * * Sana düştüm düşeli, belaları buldukça, Gece düşümde, gündüz hayalimde kaldıkça, Bu güzellik, bu işve, sende de var oldukça, Adamı dinden eden öylesine kâfirsin.