Eylül Ayrılıkları

Eylül rüzgârları gibi dinginim. Benim gönlüm gelin havasında. Her gün batımında, Yangın yeri olur enginim. Sen ise deli dalgalar misali, Taşlara çarpıp yatışmıyorsun. * * * * * Yaşanmış bir yaz gerilerde kalan, Dalgalara çiçek açtıran bizdik; Mehtabı yaktık yakamozdan önce; Gelecek diye sulara, En mutlu renklerle, Eylülün yapraklarını çizdik, Şimdi yüreğinde alev ölümleri, Yanıp tutuşmuyorsun. * * * * * Ayrılmak korkusundan mı bilmem, Nemli gözlerin menevişler gibi. O kadar uysalsın ki, Kavgan en güzel deyişler gibi. İsyanım ses getirmiyor, Ayakucunda bekleyen Ayrılık günlerine sataşmıyorsun. * * * * * Akan zamana hüküm geçmez, Eylül, ümitlerin hasat mevsimi, Sanki Eylül, sonlu sevdamızın hesap kesimi… İnadın umutsuz gerçekleri yere çalsın, Gönlünle bir olup Aklınla çatışmıyorsun. * * * * * Ya saatini kuran olmamış, Ya kapını vuran. Ya da mevsimden mevsime göçün Vadesi dolmamış. Zamanın raylarında biz, Eylül'le kol kola akıyoruz. Sen ardımızdan yetişmiyorsun.