Garip Akşamlar

Gün yine salındı dağlar üstüne, Yüreklere kasvet, hüzün sinecek. Bürünürken kurtlar kuzu postuna, Garibin omzuna korku binecek. * * * * * Yağmur tutmaz damı, kurumaz yaşlar, Ocakta buz kesmiş tutuşmaz taşlar, Ayazı gecenin iliğe işler, Dalda tünmüş kuşlar gibi donacak. * * * * * Tutunduğu her dal çürüğe çıkar; Üflediği yoğurt dilini yakar; Kışlık diye bastı, tuzu da kokar, Önü açık bahtı terse dönecek. * * * * * Yaşarken ışıklar son demlerini, Yalnızlar çekecek elemlerini, Tutan var mıdır ki matemlerini, Adlarını ardın sıra anacak. * * * * * Dalar dalar gider uzak diyara, Yarınlar umudu geceden kara, Yâr diye sardığı yalnız cigara, Ocakta od gibi o da sönecek.