بخش ۴۳ - حکایت خلیفه با طاوس یمانی

م ملا احمد نراقی
0 Altın Yaprak
آن خلیفه می شدی اندر حرم گرد بر گردش وشاقان و خدم جمله میران و سران پیرامنش هر طرف بگرفته طرف دامنش می خرامیدی چنین با صد دلال سوی خانه پادشاه ذوالجلال با هزاران ناز و تمکین تمام گام می زد جانب بیت الحرام دید طاوس یمانی در رهش در خروش آمد نهاد آگهش بانگ برزد کی تو دانای عوی جانب گرمابه گویا می روی کی سزاوار تو باشد کبر و ناز وانگهی در آستان بی نیاز چون شنید از وی خلیفه این مقال گفت بنگر من کیم چشمی بمال می ندانی گوییا من کیستم زید و عمر و بکر و خالد نیستم چونکه این بشنید طاوس از غضب گفت چون نشناسمت من بوالعجب آگهم ز انجام و از آغاز تو وانمایم بشنو اکنون راز تو اصل تو یک قطره آب پلید کت پدر در شاشدان می پرورید چونکه از خود دور افکندت پدر مادر اندر شاشدان کردت مقر شاشدانت خانه گه دانت قضا پوششت اشکنبه و خونت غذا اولت این آخرت مردار خوار کز تو نفرت می کند مردارخوار طعمه کرمان تن نازان تو هم وقود نار و دوزخ جان تو آنت آغاز اینت انجام است حال از کثافات پلیدی یک جوال یک شکنبه پر ز سرگین اشکمت وان به آکندن به هر دم از دمت پس تو حمال نجاساتی کنون از چنین کس کبر سخت آید زبون چون خلیفه این شنید از وی خروش از نهادش شد بلند و شد ز هوش حال ما اینست یکسر ای پسر دیده بگشا اول و آخر نگر با چنین حالی زدن دم از منی نیست جز از احمقی و کودنی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.