صفت هفدهم - بغی و سرکشی

که عبارت است از گردن کشی و سرکشی از فرمان کسی که اطاعت او لازم است و این بدترین نوع از انواع کبر است زیرا که اطاعت نکردن کسی که اطاعت او لازم است مانند پیغمبران و اوصیای ایشان منجر به کفر می شود و بیشتر طوایف کفار به این جهت بر کفر باقی ماندند و هلاک شدند چون یهود و نصاری و کفار قریش و غیر ایشان و غالب آن است که ظلم و تعدی بر مسلمین و مقهور کردن ایشان و امثال آن به سبب این صفت می شود و شکی نیست که اینها همه از مهلکات عظیمه هستند و از این جهت حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود که عقوبت بغی زودتر از عقوبت هر بدی دیگر به او می رسد و حضرت امیرالمومنین علیه السلام فرمودند که ای مردمان به درستی که بغی می کشد اصحاب خود را به آتش و اول کسی که بر خدا بغی و گردن کشی کرد عناق دختر آدم بود و اول کسی که خدا او را کشت عناق بود و مکان نشستن او یک جریب در یک جریب بود و از برای او بیست انگشت بود که هر انگشتی دو ناخن داشت مانند دو غربال پس خدا بر او مسلط کرد شیری را که به قدر فیل بود و گرگی که به قدر شتر بود و بازی که به قدر استر بود و او را کشتند به درستی که خدا جباران را کشت در حالتی که در بهترین حالاتشان بودند و در نهایت امن و آرام قرار داشتند و علاج این صفت آن است که بدی آن را ملاحظه کند و آنچه در مدح ضد آن که صفت تسلیم و انقیاد است از برای کسانی که اطاعتشان واجب است رسیده مطالعه نماید و آیات و اخباری را که در وجوب اطاعت خدا و پیغمبر و ایمه و اولوالامر می باشند و همینطور غیر ایشان از علما و فقهایی که در زمان غیبت امام نایبان اویند متذکر شود و خود را خواهی نخواهی بر اطاعت آنانی که اطاعتشان واجب است بدارد و از برای ایشان قولا و فعلا خضوع و خشوع کند تا ملکه او گردد