شمارهٔ ۲۷

م ملا احمد نراقی
0 Altın Yaprak
دم درکش ای ناصح که من دارم دل دیوانه ای بگشا لب ای همدم بگو بهر خدا افسانه ای از شهر جانم سیر شد کو دشت بی اندازه ای از خانه تنگ آمد دلم کو گوشه ویرانه ای حرفی نه اندر مدرسه جز لا تسلم یا که لم نشنیدم آنجا از کسی یک ناله مستانه ای عمری شد از من مدرسه آباد و می خواهم کنون کفاره آن در حرم طرح افکنم میخانه ای این آشنایان سر به سر گرم نفاقند ای پسر تنها نشین باری اگر خواهی بجو بیگانه ای بگذار تا من رخت خود زاینجا به جایی افکنم کآنجا نه گل را بلبلی نه شمع را پروانه ای دورت گرفته دوستان چون دور شیعی ترکمان خیز ای صفایی سویشان یک حمله مردانه ای

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.