بخش ۱۴۷ - رفتن فرامرز به باختر زمین

س سرایندهٔ فرامرزنامه
0 Altın Yaprak
سپه را همه گرد کرد و برفت ره باختر را بسیچید تفت همی رفت شش ماه بر روی آب از اندوه رفتن دلش پر شتاب به ناگه رسیدند نزد زمین جزیری درو مردم پاک دین همه پاک دین و همه پاک رای پرستنده دادگر یک خدای چو از پهلوان آگهی یافتند پذیره از آن مرز بشتافتند ببردند پیشش بسی خوردنی همان هرچه بایستنی کردنی نوازید بسیارشان پهلوان بیاسود از آنجا به روشن روان دگر روز چون خسرو اختران به گردون برآورد رخشان سنان وز آن جایگه چون نگه کرد شیر ابا نامور مهتران دلیر به نزدیک آنجا یکی کوه دید تو گفتی سپهرش همی برکشید در آن کوه گیا رسته چون آدمین دو پا در هوا و سراندر زمین بدین گونه ماننده جانور بسان گیا رسته بالای سر چو مرغان و چون گاو و چون گوسفند همه رسته بد پیش کوه بلند فراوان ببردند بهر خورش بدان سان که تن را بدی پرورش تناور شدی هر که خوردی از آن به دل شاد گشتی به تن ارغوان

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.