Lacivert

zaman beni unutuyor denizin mavisinde kalbimin kızılı gözünün karasında aylak bir saat işliyor sana inat benden uzaktaa hayata öfkem karışmış biraz kırgın biraz bulanık rüyalarımm artık kendi çocukluğumun büyüyen sokaklarındayım içimde aşk derin içimde hasret derin içimde kavga derin ben kimin ben neden hala seninim eskisin istemediğim duygularım biraz yorgun hangi iskelenin nöbetinde şimdi gemilerim ben kaçak kaptanıyım senle başlanan seferimin martılara dokunsam martıları okşasam kız kulesine yanaşıp bir salacak sabahında seni bana ayırsam sormadan inanırmısın hayatıma inanırmısın inanmadığın kadar inanırmısn terketmediğin kadar inanırmısın bin yıl tanıyormuş kadar senden gitmediğim kadar gidiyor geceler deniz mili sabahlar eksik gözlerin gibi ellerin gibi şiirler gibi gökyüzüne sakladım tek gamzeni gideceksen gökyüzü gibi sessiz git kalacaksan gökyüzü kadar lacivert olsun yüreğin