بخش ۱۸ - آمدن فرشتهٔ ابر به جهت یاری
ن نیر تبریزی
0
Altın Yaprak
شد فرشته ارض سوی آسمان
که فرشته ابر باز آمد دمان
گفت کای باران رحمت را تو ابر
در شگفتی مانده از صبر تو صبر
این جفاها را تحمل تا به کی
ای یمین قدرت دادار حی
حکم فرما تا ز ابر ای ذالفتوح
هین برانگیزم ز نو طوفان نوح
باز صیحۀ رعدهای هولناک
زهرۀ این قوم سازم چاک چاک
یا بهل در جنبش آرم برق را
پاک سوزم خرمن اهل رزق را
یا بیارم سنگها زین منجنیق
چون جنود ابرهه بر این فریق
گفت شه ای طایر فرخ سیر
با سلامت کن از این صحرا گذر
لب فرو بند از حدیث غیم و صحو
داستان های کهن گردید محو
رفت بر باد فنای عهد ذر
قصه نوح و حدیث لا تذر
نیست در خورد قیاس این داستان
عشق در خون شست رسم باستان
این حدیث نوح و ابراهیم نیست
زاد این ره جز سر تسلیم نیست
یاری تو نزد ما آمد قبول
باره واپس ران از این دشت مهول
خار این وادی همه تیر بلاست
طور ایمن نیست اینجا کربلاست
بازگشت آن طایر فرخنده پی
از حضور حجت دادار حی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş