شمارهٔ ۱۰۰
ن نیر تبریزی
0
Altın Yaprak
گفتم رقم کنم به تو حال دل ملول
رشک آیدم که بر تو فتد دیدۀ رسول
از پند عاقلانۀ مردم دلم گرفت
برقع فرو گشای که حیران شود عقول
این نقد جان و این سرناز ار مصرا گر
یوسف کند بضاعت مزجاه من قبول
وقت است اگر به داد من بی نوا رسی
ای خضر ره که بار گرانست و من جهول
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş