شمارهٔ ۱۳

ن نیر تبریزی
0 Altın Yaprak
بی می نتوان برد به سر فصل خزان را ساقی بده آن جام پر از خون رزان را ترسم که کند فاش دگر راز نهان را از دیده که می ریزدم این اشک روان را از پیر و جوان برده دل آن ترک جفاجو تا عیب نگیرد پدر پیر جوان را گر باد خزان خون رزان ریخت به گلزار بر خون رزان ده ثمن برگ خزان را بگرفت دل از صحبت زهاد سبک مغز یاران به من آید مر آن رطل گران را صحن چمن از چیست زر اندوه وگرنه خاصیت اکسیر بود باد وزان را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.