Hiç Karanlığın Olmamış Senin

eğer isimsiz ayları sayısız yılları gösteren takvimin yoksa ve yelkovanı akrebi çalınmış saatler de zaman sorgulanıyorsa elektrik yanığı et kokusu burnunda tütmemişse bilemezsin ben nasıl bir ömür tükettim çocuklarımıza yoktan bir gelecek bırakmamak için ve bir gün ansızın bir bebek büyümüşse yoklukta kıvır kıvır saçlarına adım atışlarına özlemle yanmamışsan zannedersin ki içsel yalnızlık zannedersin ki mutsuzluk oysa ne kadar hafif kalır bu umursamaz söyleyiş yastığına her başını koyuşun da odanın kapısını kapatamamak gün ışımadan uyuyamamak nedir bilmezsin sıradan bir cümledir... ''yalnızlıkları doldurmaya çalışmak'' eğer isimsiz ayları sayısız yılları gösteren takvimin yoksa hiç karanlığın olmamış senin