Işığına Sızdım Sessizce

yıldızlar göz kırparken başucumda kimseler görmesin diye beni ışığına sızdım sesizce dokun,yakamozlarımın siyahi titrekliğine ışıl ışıl şehrim eteklerime serilirken sokaklarında kimsesizlik delirirken bulutlarını örtsen ürkekliğime gölgesine sinsem bir batsan,bir çıksan yine bakışlarına acıksam sen sanarak mehtabı içsem şerefine yudumlasam ufkunda rahvan adımlarıma sokulsan sarılsan sellukalara inat gidişlerime dolansan karanfiller, koklayıp terinde kıskansa gül tenim gecenin kızıl tüllüne sarsam hasretini ömrümün mum ışığı gibi dalgalansan büklüm büklüm zifir saçlarımda