Bir Fotoğrafa

Karsimdasin iste... Bana bakmasan da oradasin, görüyorum seni. Ah benim sevdasinda bencil, yüreginde saglam sevdigim. Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbasi oldu yüregim. Tikandigim o an, Elimi nereye koyacagimi sasirdigim o an iste, Aklimdan o kadar çok sey geçti ki takip edemedim. Ellerim boslukta, ben darda kaldim. Ellerim buz gibi, ben harda kaldim. Bir senfoni vardi kulagimda çalinan, bitti artik hepsi... Köseme çekildim, hani hep kaldigim köseme. Bakis açim belli oldu yine. Geride kalan, ardindan bakar gidenlerin. Bir meltem olacak rüzgarim dahi kalmadi benim. Daglara çarptim her esisimde. Yollara küfrettim her gidisinde. Demistim sana hatirlarsan: “Önemli olan ‘zamana birakmak’ degil, ‘zamanla birakmamak’tir..” Simdi bana, geçen o zamanin Unutulmaz sancisi kalir Gittigim eger bensem, söyle bana kimden gittim? Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...