Yine Tutuşturdu Sevdamı Karlar...

Yine tutuşturdu sevdamı karlar Yine o tarifsiz sıcak keder kol gezecek bedenimde Her gün gelip geçtiğin sokağın başındaki çam ağacında asılı kalacak gözlerim Kuytu bir köşede çizecek çaresizliği ellerim Her sabah ayaz kesecek yüreğim... İşte böyle günlerde daha zor gelir sensizlik Karanlık bir kuyuda kurtarılmayı beklemek, Çığlık olup duyulmamak kimseye Su içip kanamamak, Ne kadar zamanımız kaldığını bilememek, Yaşanıldığını sandığımız boş hayatlar gibi bir şey işte... Yine kar sevdamı tutuşturdu Kar çiçeği gülümsedi penceremden Şen kahkahaların gibi Uzaklardan bir hüzün havası döküldü tellerden Gizli hıçkırıklarım gibi Bir şiir sesi çınladı kentte Yazmayan ellerim gibi... Tutuşturdu yine sevdamı karlar Saklı kentin kaldırımlarına beyaz çiçekler döküldü...