Kendinsin Saklanamazsın...

Kendisidir insanın; her hüzünlü cümlede akan gözyaşları... Kendisidir insanın; bir kanunun tellerine asılı kalan kirpikleri... Kendisidir insanın; değerlidir her harfi yan yana geldiğinde ne anlatırsa anlatsın... Kendisidir insanın; harfler,heceler,kelimeler ve cümleler... Kendisidir insanın; lacivert bir bakışa esir olan gönlünün derinliğindeki hicran... Kendisidir insanın; karanlık bir kuytuda kaybolan nefesindeki duyguların yüreğine çarpan sesi... Kendisidir insanın; vakitli vakitsiz ayrılıkları birer birer gömerken anlamsız sözlere isyanı... Kendisidir insanın; bazen bir gülün üzerindeki çiğ tanesinin içindeki zerre, bir ney nağmesindeki tını yada şen bir kahkahanın izindeki hazzın parlaklığı... Ve kendisidir insanın bir kadının düşselliğinde yorumsuz yok oluşu... Kendinsin saklanamazsın...