Ay Üşürken Avuçlarımda

haddinden fazla sustu çiçekler... korktum ! artık, kopardığım bu son papatya... ne ikna eder ne vazgeçirir... bakarken denize melekler ağlar aslında tedbir değildir yağmur saklamaya gözyaşımı... hiç mi çelişmez insan kendisiyle hiç mi yanılmaz ? belki de bir parça şevkat payımıza düşen bilirsin ... karanfil yaprağına bağlıdır sevda ki tartışılmaz elbet... en sert rüzgarda bile ispatlar gücünü bir şair tutsun diye kafiye döker şiire yüzünü.... sen suretimde gezdirirken elini son kez, yüzüm bembeyaz , yüzüm balmumu... gözlerinin vaadettiği aşk keser soluğumu... gidersen, parlamaz eskisi kadar yakamoz kim anlayabilir ki bu durumu ? .......................kim ? şimdi baksan cam kırığı kalbim... sevdanı gömdün ya gözlerime , dayanamaz yüreğim ve apaçık yazar kutsal kitaplar kırmızıya doymak ister ellerim defalarca yanarak defalarca haykırarak kesilir bileklerim... ay üşürken avuçlarımda albenisi kalmaz yıldızların... içimdeki ses büyür hızlanır adımlarım... şaşıp kalırım gidişine, sen bir yana ben bir yanayım...