Başımda Bekle Uyurken

N Nebile Aydın
0 Altın Yaprak
an'a tutunmuşum.... ayraçlarını kaldırmışım kalbimin ağlamayı öğrendiğimden beri annemin aydınlığına daha çok sığınmışım..... şimdi ise; yorgun ve cılız solmaya yüz tutmuş şiirlerim..... kimin hayrı dokunsa ardında muamma... zoruma gitsede böyle yaşam yoktan varlar yaratır güzel bir kelam... işte tam bu noktada ıssız sahillerimin deli rüzgarları seni yolladı bana aklımla kalbim arası ruh yolculuğumda söylesene, ateşin ve aşkın en son elçisi neden eğriler çizerim yürürken caddeleri.... tedirgin ve heyecanlıyım nereye koymalıyım kırılgan ellerimi.... bak; renginden feragat etmiş yine güneş gülmüyor gönlüme gülmüyor gündüzleri... çıkıp giderken içimden birisi bütün dönüşleri yasak ve bir çocuğun yüzü suyu hürmetine uygun adım cümlelerle... diyorum ki belki teslim olmalı yüzümü aşk masallarından çıkarmalı sürçebildiğince sürçmeli dilim adamakıllı.... makyajsız dolaşmalı, ne bileyim? alt satıra geçerek yaşamalı hayatı.... sen, nedensiz sevdiğim huzursuz yüreğimin huzurlu yanı ağlamaklı , alacasiyah bugün gözlerim.... üzülme boşver.... sen, eğleş benimle ne sor ne söyleyeyim... yeter ki başımda bekle uyurken ....

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.