Hayata Dair

ellerim bileklerime kadar buz tuttu.... sırtımda ağır geçen yılların bilançosu, dizlerime doğru vuran sızıyı ise , hiç anlamadım doğrusu?........ doğdum, emdim...emekledim... çocuk oldum, oynadım, güldüm, eğlendim.... tekme yedim, kızdım,sinirlendim.... genç oldum, okudum,anladım,öğrendim... hep "babam kadar bilsem "dedim, çaktırmadım,dinledim..... asileştim, diklendim.... bir şey elde edemedim... serpildim, aşkı tattım, acı çektim, tedirgindim.... annemi özledim ! erişemedim, yalnız kaldım, dağıttım....kirlendim.... sevdalandım... işte bu dedim, terkedildim.... çalıştım ,para kazandım.. değer bilmedim... bitirdim, tükettim.... dost edindim... paylaştım, sevindim... darbenin en büyüğünü yedim.... yuvam olsun dedim.. evlendim, sevdim... sevildim, filizlendim... anne oldum.. şaşırdım.... korktum... ama güçlendim.... konuşmak istedim, sustum... söyleyemedim.. dertlendim.... üstüme geldi sorunlar, erdemliydim... içime attım.. hislendim.... canım acıdı bazen, düşündüm, üfledim.. direndim... farkına vardım gerçeğin, sövdüm.. söylendim.... anladım artık her şey için çok geçti.... ertelendim.......