Mesafeler Dayanmaz Aşka

/oysa, yalnız bir düşmüş, sana kavuşmak... bulutlar fısıldadı../ özledim.. izin ver, kelebek kanatları arasında uçup konayım balkonuna... habersiz seyredeyim, tuzla buz yalnızlığını.. bir elim, elinde olsa ve and içsek ölümüne seveceğimize.. and içsek.... öyle bir yenildim ki sen yokken, dur durak bilmedi şu asi gönlüm, daha da dikleşti yamaçlarım, tanyeri kızıllığında gözyaşları, ve sen bir , iki , üç , derken çiçekler gibi açtın baharlarıma.... uzaklardasın!! tepeden tırnağa ağulu bir serinlik sensizlik duruşumda dermansız bir efkar omuzumda direnmek mesafelere, istanbul bile şaşırdı gülümseyen her halimi öldürmeme.... ki; kaç kişi baksada gözlerime, tek bir seni yazdım ömrüme... tek bir seni..... söyle; hangi aşka dayanır mesafeler ? adını çıkaramadıktan sonra kalbinden, kokun karmakarışık gecelerime, büyür hasretin, dünyanın tüm dillerinde....... o an; haykırsam , sesinle çıplaklaşıp, göçebe gelincikler gibi düşsem hayaline.. haykırsam... "seni seviyorum........