Okşamakla Geçmez Ki Acı

kimse anlamaz oldu denizi susunca martılar... bir çığlık mı lazım her zaman dalgalar kayalıklarla öpüşsün diye... .......................belki de ! tuhaftır aslında ne zaman bir kadın ağlasa çulunu serer bir adam yalnızlığa kapanır kapı kalp üstü binbir yama... yola devam etmek mi lazım acaba .........................yoksaydıklarımızla... yoksa tutunmalı mı dallara... ........................muamma ! sen ki kendi hüznüyle kavrulan çocuk aşka dair onca hikayeden sonra dolaştın mı hiç sokaklarda karda iz bırakmayan adımlarınla... bakışlarında sağnak ..........................bir başına ! yürek düşürdüğün nakaratlarda canevinden vurdu mu hiç şarkılar ağlamayı iyi bilen kirpiklerinle soluğun karıştı mı gözyaşlarına... söylesene; kalbini örseledi mi yaşadıkların bir demet mimozaya satmayı düşündün mü düşlerini öyle durup dururken... ve akşam vakitleri yüreği zifir karanlık ,koynu buz gibi soğuk bir yastıkla paylaşınca hayatı vurdu mu hiç kalbine sinsi bir ağrı... biliyorsun okşamakla geçmez ki acı... ..................................geçmez ! dert olur hüsran olur hicran olur... ................bitmez acı... bir kadın sesi ile huzur bulduysan eğer, bırak bırak gelsin saplansın sancı... ...............................bırak !