Savaş

Ne zaman ki; Konuşmanın yerini silah alır, Ne zaman ki; Akıl duygudan kopar, Ne zaman ki; Barış, sevgi ve aşk ağlamaya başlar, İşte o zaman; Adalet mutasyona uğrar, Güce tapınma başlar. Ya teknolojik egemenlik dayatmasında, Ya da karanlığın Mekanikleşen, Acımasız öfkesinde dile gelir adalet... Burada artık erdem yok.. Sevgi yok, Muhabbet yok, Sıcaklık yok; Çeliğin soğuk ter kokusu Ve ölüm var.. Aydınlanmış bir dünya, Karanlığın iblislerine esir olur, İnsanlık kuleleri bir bir yıkılmaya başlar, Sinir tellerinde dengeler bozulur, Bir yeryüzü cehennemi oluşur, Ve bu cehennemde ölen, Ne yazık ki "gerçek" olur...