Küskün Rüya

Gece uykuya dalar, gönülde güneş açar Soruma cevap vermez, içten kanar yaralar Sarsılırken benliğim, mazi geçer gözümden Kalbimi korku bürür, yanar yağlı çıralar Kaderden geçen ilmek, sıkarken boğazımı Felek tekme savurur, boşaltır ayağımı Feryadım sarsa bile, umursamaz dünyayı Buz gibi ecel tıkar, dondurur avazımı Rüyalar bile küskün, güller kapkara açmış Su çıkmış mecrasından, yokuş yukarı akmış Yaşanılan bu kasvet, bürüdükçe dünyamı Otlar maviye dönmüş, ateşi buz kaplamış Titreyerek uyanan vücudumda soğuk ter Gelirken peşi sıra bitmiyor zelzeleler Gözlerim aralardan sızan ışık arıyor Bedende bir can arar, boşlukta kalan eller Zonkluyor şakaklarım, hala geçmez etkisi Ne acayip bilmece fani dünya sevgisi Korku sarar insanı, nasıl bitecek hayat Bir ömür yaşadığın nedir dünya meyvesi? Güneş doğmalı yırtıp, elleriyle karayı Gönüllere kurmalı, gönüldeki sarayı İsterse yürütmez mi, her nefse yol gösteren Kapkaranlık gecede, kapkara karıncayı… 21.10.2007 Ankara