Ankara Yollarında II

Yağmur damlacıkları Yapraklarda boncuk - boncuk Çocukluk günlerimizin anıları, İstanbul’da ve de Boğaz’da Bir beyaz bulutcuk.. Güneş ışınları Camlara vurmuş alev - alev; Yaşantımızın kapıları, Sanki İstanbul’da unutulmuş Ev - ev.. Gir gönlünce Kilitli - sürgülü kapılardan içeri, Daha da içeri, Bir acı bekleyişi bitir; Yitirdiğimiz tüm anıları Yeşil gözlerde getir.. Kilitler boşaldığında, Ve İstanbul’dan uzaklaştığında Kahrolduktan, Üstelik bir de boğulduktan sonra, Cennetten kovulmaktan Farkı mı kalır yaşamın? . Ankara yollarında, Düşlerin doruğunda, Parça - parça Bir İstanbul bırakılır Ta gerilerde; Gün biterken yadellerde.