Boğaziçi'nden Uzakta

Bırakmayacaksın Eski anıları, Bıkmayacaksın Renksiz düşlerden, Hatırlayacaksın Filizi bakışları; Unutulmayan O cânım gülüşlerden.. Boğaziçi’nden Uzak bir kent’te, Hamburg’ta Bir dost toplulukta Kadeh - kadeh İstanbul’u anacaksın, Çekilen büyük özleme Yürekten yanacaksın; “Eski Yalı” şiiri’ni “Çatana” izleyecek, Hamburg’un Çamur renkli denizini, Kadehler bile Temizleyemiyecek.. Artık avuntu da vermeyecek Çatana’ların çat - çatları; İçinize sinmeyecek Mavisini yitirmiş balıkları; Selâm da göndermeyecek Istanbul’a tümden Yabancı olan bulutları, Gözlerinize gülmeyecek Rensburg’un martıları, San Pavülü’deki çılgınlıkları Bir rüzgâr silip götürecek, Istanbul’dan yoksun Kuru güncel anıları, Bir gece’nin sonunda Unutulup bitiverecek. Sülün gibi bir gemi Yanaşacak rıhtıma; Belli ki Boğaziçi’nden, Onun büyülü ve ılık Maviliklerinden süzülüp geçmiş, Istanbul’un Havasıyla - suyuyla, Doyumsuz kıyılarıyla Kucak - kucağa gelmiş, Bir sevimli gemi Dolduracak limanı, İstanbul kokan bu gemi Derinden derine Tazeleyecek sevinçlerinizi. Ve de tüm üzüntülerinizi. (Hamburg, 1976)