Çatana

Boğaziçi’nde, Sabahın en erken saatlerinde Bir çatana’nın, Kesik kesik soluyan Sesiyle uyanmanın; Bu donuk tablo’nun, Sisli aydınlığına uzanmanın Ve yaşantıya doyamamanın, Buruk, tatlı anıları, Duygu dünyanızı bırakmaz; Ruhunuzu geçmiş yılların Tebessümünden başka, Hiçbir ürkek rüzgâr tutamaz.. Çatana’nın, Çat – çatlariyle Düşe dalmanın Artık zamanıdır; Çocukluk günleriyle Gelip - giden kovalamaların, Bu puslu derinlik, En güzel bayramıdır.. Çatana’nın Dümenine tutunarak, Bir martı’nın kanadında Uzaklara savrulmanın, Ve yavaş yavaş kaybolmanın Ezikliği de sarsa kalbinizi, Baharların, Yeşil bakışlı anıların Artık doyumsuz sabahındasınızdır.. Minik gözleriniz dolarak, Sadık Reis’in Kalbinizi hoplatarak, Balığa çıkan şirin çatana’sı Renkli dünya’nızın, Dev bir gemisidir, Yıllar sonra kulaklarınızda Çat - çat, diye tekleyen Ve küçük bir tekne olarak Düşlerinizi süsleyen, Bir eski şarkı’nın Sanki bitmesi gibidir.. O artık uzaklarda, Küçülen bir noktadır; Sabah rüzgârları Tatlı anılarınızla beraber, Eski arkadaşınızı da Peşine takmış kovalamaktadır. Ve bu sihirli tekne Sizden birşeyler de kopararak, Karşı sahillerde kaybolmaktadır; Oyuncağını yitiren Bir çocuk gibi, Gözleriniz dolmaktadır.