Ses Vermeyen Uzaklara
N
0
Altın Yaprak
Geçmeyen yalnızlığın acısını,
Bitmeyen bir ruhun derinlikleri
Beslemişti..
Hiç sönmeyen
Ümitlerin, teselliyle
Dolu vaktini;
Bu ömür götürmüştü,
Bilinmeyen yerlere
Ses vermeyen uzaklara..
Sıkıntıyla dolu geceler
Sabahları bekledi;
Bir yığın
Hayal kırpıntısının
Gülümsediği pencerede.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş