Dolunaylı gecenin Zemheriden kalma soğuk nefesinde Yüreğimi çarmıha gerip, Görünmezlik iksirini, içtiğin günden beri…
Zaman... Gün artığından ışıyan Ebruli bir akşamüstüydü an. U/mutsuz ve sus/pus Siyah ceketiyle…
Takatsizdi ve kendi gibi esmerdi, zulasına, geceleri istifleyen zehir/zemberekti kaderi.…