Bir Deliyi Görünce...

Yaşı elliyi geçmiş , Başında saçlar kirli ve kırlanmış , Sanki saçına bir model seçmiş... Kendini çok bilgili , Albert Einstein sanmış ; Rastgele konuşup kendinden geçmiş , Bir deli... Gençler başında toplanmış , Gülüşüp duruyorlar ! Adam çoşmuş sanki ayaklanmış , Adama rastgele soruyorlar, Bir gurup kendini akıllı sanmış... Karşılarında bir deli ! Ayağını kaldırıp kaldırıp yere vuruyor... O küfürler ediyor , görmüyor kimseyi Çoluk çocuk etrafında duruyor , Farkında bile değil , söylediğine neyi ! Ortada bir deli... Akıl ya da beyin olmayınca , Nelere sahip olduğumuzu anlayınca... Şükürler etmeliyiz halimize ! İyi kötü şu akıl da olmayınca , Ne geçer ki elimize ... En büyük servet şu aklımız , Yüce Allah'a çok şükürler olsun ! Nasıl anlardık , haksızımız ya da haklımız ? Yüce Allah'a çok şükürler olsun ... Aslında , insanoğlu geldi geleli... Asırlar boyunca, kendini bileli Çok akıllı da olsa biraz da deli ! Yaşayıp durmuşuz bildik bileli , Aklımız hep yerinde dursun... Akıl da giderse deli olursun ! Kendini kaybeder arar durursun , Akıl da olmayınca nasıl bulursun ?! Aşk da , sevgi de bulunur ... Ya Ali , ya Ayşe olur ! Kaybedersin yenisi olur... Ya Veli , ya Fatma olur ! Akıl giderse o zor, çok zor bulunur... Şükredip kıymetini bilmeliyiz ! Kararınca ağlayıp sızlayıp boşyere.. Zor da olsa , buruk da olsa gülmeliyiz !