Elliyi Geçerken...

Vay be ! Zaman ne çarçabuk geçti, Çocukluk ve delikanlılık... Bazen çok iyi , bazen abuk sabuk geçti , Nerede kaldı o eski canlılık ! Vay be ! Ne kudretti öyle , Yaş otuz iken kırk iken... Her şeye güç yeterdi , hükmetti öyle Nerede kaldı o eski canlılık ! Elliden sonrası "emekli" adın, Zaman bile emekliyerek gider... Nerede o güzellik azalır tadın, Her an gidebilirsin bir anlılık... Vay be ! Adın olmuştur artık "dede" , Gönlün istese de istemese de... Altmış yetmişe doğru tek kalırsın, Eşin dostun gelse de gelmese de... Seksen doksanı gören bilir, Kulak duymaz göz seçemez artık... Hayat iyiden kötüye anlaşılır da , Dilin de yavaşlar söylemez artık ! Elli sanki bir dağın tepesi , Bakınca artık her şeyi görürsün... Herkes iyi kötü anlar var ise nesi , Apaçık artık her şeyi görürsün... Ne mutlu ! Elli'ye gelmeden görenlere, Vaktin zamanın değerini bilenlere... Her yıl sanki birer dakika imiş, Vakit çoktan geçer zaman dolarmış, İşte bu gerçek " hakikat " imiş !...