Yoksulluk...

İster yakın çevrene bak , Dostluk hep yoksullukta vardır... İsterse koskoca evrene bak, Dostluk hep yoksullukta vardır ! Yoksulluğun adı üstünde , Ne var ki paylaşamayasın ? Hele şöyle bir şeyler olsun , İsterler ki sen olmayasın ! Gölgen bile rahatsız eder , Yerde sürünenleri... Yalandan gülümserler, Seninle yerler içerler.. Kin doludur yürekleri , Olsa bile her istekleri ! Bu kin ta Habil ile Kabil'den gelir , Koca Dünyayı paylaşamayan ! Hz.Adem babamızın iki oğlu... Koca Dünya yetmezmiş gibi, Sınır çizmişler sağı solu.. Ailede büyük kimse , Her şey onun gibi sayılır... Büyüğün aklı kıt bile olsa , Kendini hep haklı sanır, Hatta angıt bile olsa... Dostluk , hatta kardeşlik , Sadece yoklukta ve yoksullukta ! Var ise , biraz bir şeyler .. Yollar ayrılır , hemen bollukta ... Varlıkta ortadadır kin, Cahilin tek silahıdır... Yoksullukta canım , gülüm Nedense bol bol söylenir ! Sen arayı açınca şöyle , Kıskançlık dizboyu ortaya çıkar... Canım , gülüm söylenmez öyle ! Özündeki yabani huyu ortaya çıkar..