Zamansız Yazılanlar (2)

Nerde benim yürekliliğim Nerde kaldı heyecanım Umutlarım kaybolmuş Ben hiç olmamışım sende Hiç mi nehir olup coşmadım teninde Hiç mi erimedik öpüşlerin verdiği ateşte Gerçek anlam da sevmek Nasıl bişi bu ? Rengi, kokusu, boyutları var mı ? Dokunabiliyormusun ona ? Avuçlarına sığdırabiliyormusun kanatırcasına ? Birlikte olmaktan zevk aldığımız O uzun sohbetleri özlüyorum Bu ruhsuz sessizlikte Bu sessizlik ürkütüyor beni Gitmeyi özlüyorum Ama burada kalmalıyım Işığı sen yakmıştın Ben söndürüyorum Sesini duyuyorum Kendime geliyorum hemen Titrek, cılız, erimiş bir sesle Seni Seviyorum diyorum Duymuyorsun Ya da duymamazlığa geliyorsun İçimde bir kıpırtı, huzursuzluk Bahardan kalmayım biliyorsun .. Başım önde Suskun Ellerini özlüyorum Bana dokunan Ellerini Gözlerini özlüyorum Koyu bal rengi ile bana teslim olan gözlerini Yine de çoğu kez öfkeli bir baş kaldırışla Kendi kendilerine bile direnen gözlerini Sende birşey var Başkaların da olmayan Seni yaşamımdan çıkarmakla, Ya da tamamen katmamı engelleyen birşey İkimizin olduğu fotoğrafı arıyorum Özlemin verdiği ağır hüzünle Ne çok derinlere saklamışım resmimizi Benden başka birinin bulması kaygısıyla Niye savunamadık sevgiyi sonuna kadar ? Saat vuslata geliyor Belki de hiç gelmeyeceksin artık Hiç gelmeyecek ...................