Aştıkça..

Çarpıcı! .inançlar yitik geleceğe. Yaşadığımız dünyayla gerçeğe. Sürülüyor yaşam,arkalarında bir duvar. Merak edilmeden, ne olduğu bile.. Düşündürücü! . duyulan kaygı kendi türünden.. Sığ her şey,değiller birbirlerinde. Olmasa da ilk örülmüş önleri. Geçmişte söz coşkusu aşardı engelleri. Tutunarak insancıl değerlere. Güçlendirirdi yeşeren ümitleri. Korkunun yeri yok, hedeflerde. İstekler korur kendini,iletişimsizlikte. Çift taraflı keskin yenik bilime. Kendini aştıkça,yok olacak beslenmesinde...