Aşk-ı Memnu

Güneş ayı kıskandığında, Kargalar bülbülü solladığında, İnsanlar zalimlere karşı durup Buna rağmen gülümseyebildiğinde, Tabancalar bırakılıp Çiçeklerle taarruza geçildiğinde, Kara tren güzel haberler getirdiğinde, Hapishaneler pastaneye dönüştüğünde, Gözyaşları dinip İnsan mutlulukla boğulduğunda, Artık kolanın içine uyku hapı değil İlla ki sevgi katıldığında, ‘Yeşili koru’yu bilmeyen kalmadığında, Gül bülbüle şakıyıp İlan-ı aşk ettiğinde, Yeni nesil savaş nedir bilmediğinde, Pencereler demirlenmediğinde, ‘Ben karayım sen ak’ deyip Buna rağmen dost olunduğunda, Yenilmenin aslında bir çeşit Kazanmak olduğu anlaşıldığında, Bugünün işi yarına bırakılmadığında, Sevginin sevgi, aşkın aşk olduğu Bunların yürekte yaşanıldığı hatırlandığında, Politikacılar tarihe gömülüp Bir daha çıkamadıklarında, Kısacası İnsanlar ‘insan’ olduklarında, O zaman söyleyeceğim sana, Keşke söyleyebilsem şimdi. O zaman söyleyeceğim sana, Seni çok sevdiğimi.