Bir Gerçeğin Masalı

Ve Tanrı erkeği ve dişiyi yarattı. Erkek işe atıldı, Dişi erkeği kolladı. Erkek savaş kazandı, Dişi onu kutladı. Ve zaman ilerledikçe Erkek gücün sadece kendisine ait olduğunu düşündü. Şehirler, devletler kurdu. Büyüttü onları gözünde. Dünyaya sahip olduğunu zannetti. Yeni şeyler keşfetti. Hepsi, hepsi kendisine aitti. O bir padişahtı, bir sultan Ve en önemlisi bir erkekti. Dişi bir kenara itildi Ya da erkek öyle zannetti. Halbu ki Onun görevi daha zor, daha vahim Artık bir erkekle değil, Dünyayla boğuşmak zorundaydı. Artık bir erkeğe analık, bacılık, yarenlik değil Tüm insanlara bağlanmalıydı. Ve bir gün Tanrı dişiyi yanına aldı. O an Erkek geç de olsa anladı Dünyanın bir efendisinin de dişi olduğunu Bir temelinin de ona dayandığını Ve Tanrıya dua etti. Geri vermesi için kaybettiği değeri Ona gözü gibi bakacağına söz verdi Hatta gözünden çok. O olmazsa ben olmam dedi Yalvardı, saatlerce Ağladı, günlerce Hayatını geri istedi. Ve gökler delindi Dişi tekrar geldi yeryüzüne Gözyaşları kurudu, Dua eden eller indi Eskisi gibi oldu her şey Belki eskisinden daha beteri Ve Tanrı sordu Neden? Erkek cevapladı Çünkü ben erkeğim!