Bilmiyordum Yokluğunu

Hayatıma Camın Arkasından Bakıyordum Gözlerim Ağlamaktaydı Gülünce Çıkan Gamzemin Yerini Hüzün Doldurmuştu Yaşlılık Deyip Kendimi Avutuyordum Bilmiyordum Gülmeyi Unuttuğumu Mağlup Olduğumu Bu Sevdada Yenildiğimi Kabul Enemiyordum Hala Çıkaramıyordum Seni Küçük Yüreğimden Senin Sevgin Güneş Kadar Aydınlıktı İçimde Gidişim Gece Kadar Karanlık Oldu İçimde Küçük Bir Serçe Yavrusu Gibi Avuçlarımda Tutuyordum Ayrılığı Uçmasını Öyle Bir Hevesle Bekliyordum Ki Bilmiyordum Kanadının Kırık Olduğunu Yüreğinin İncinmiş Olduğunu Bilmiyordum Ayrılığın Avuçlarımda Çıkamayacağını Bilmiyordum Sevgilinin Yanımda Kalışının Ömrünün Bir Gül Kadar Kısa Olup Gidişinin Ömrü Çöldeki Kaktüsler Kadar Ömürlü Olduğunu Yokluğunun Dikenleri Batıyordu Yüreğime Ben Gittiğin Gün Dağıtım Kendimi Sadece Senden Bir Ben Olmak İstedim Bir Tek Gözlerim Kaldı Bana Oda Sana Bakar Gibi