Ağıt
Ü Ümit Bıyıkoğlu
0
Altın Yaprak
Buna hakkın yoktu EMMİM KIZI:
''Gitmek zorundaydım.''Desende hakkın yoktu.
Bir ömür çektiğim bunca acılar gibi,
Buna da dayanacağımı sandıyorsan aldanıyorsun.
Dertlerime derman,acılarıma merhemdin sen.
Ve yine sendin,
Var olmaklığıma neden...
Hangi dalı tutardım sensiz?
Hangi yolu yürürüm?
Hangi akşamın karanlığı yalnızlığı,
Yalnızlıklarla birlikte hüznü getirir artık?
Hangi sabahın aydınlığında yeni baştan can bulur,
Hayallerim ve umutlarım?
Susmasana...? Cevap versene...? EMMİM KIZI.
Nasıl yaşarım ben böyle yarım...?
En az sen de benim kadar bilirsin.
Yüzüstü bırakılmışlığın,
Dayanılmaz acısını EMMİM KIZI..?
Cami avlusuna bırakılmış,
Babasız bir çocuk gibi beni,
Acımasızlığın merhametine terk etmek,
Geriye bile bakmadan gitmek.
Neden EMMİM KIZI...?
Neydi bu kadar acele etmenin nedeni ?
Hani hep söylerler ya:
Tanrı benden daha mı çok seviyordu seni..?
Kime bağıracağım bundan böyle ben ?
Kim bağıracak bundan böyle bana ?
Kiminle yapacağım tükenmek bilmeyen,
Yerli yersiz kavgalarımı?
Kimle darılacağım.,kimle barışacağım?
Ve yeni baştan kimle,
Barışmanın mutluluğunu tadacağım...?
Olmadı be EMMİM KIZI.
Mecburdum desen de olmadı.
Daha ilk dakikalarında ayrılığın,
İnme indi yüreğime EMMİM KIZI...
Sevdama inme indi...
Umutlarıma inme indi..
Hayallerime inme indi...
Çatladı şah damarım...
Hayatıma inme indi...
Kime okuyacağım bundan böyle,
Yazdığım sevda şiirlerine EMMİM KIZI?
''Senin için yazdım.'' diye,
Kime çocuksu yalanlar söyleyeceğim?
Ve sevda şiirlermi artık kim dinleyecek?
Çocuksu yalanlarıma inanmadığı halde,
İnanmış gibi görünerek...
İtiraf etmeliyim ki,
Varlığınla varmışım EMMİM KIZI,
Yokluğunla yok.
Ölsem de,ölsende hayat,
Devam edecek diyordum ya.
Beynim aldanmış,yüreğim aldanmış.
Gerçek olan varlığınmış,
Ve gerisi yalanmış EMMİM KIZI...
Bundan böyle diyeceğim ama EMMİM KIZI.
Bundan böylesi yok ki artık bu hayatın.
Farkında mısın,değil misin bilmiyorum ama,
Yüreğimi de alıp götürdün giderken.
Bu olmalı sanırsam yaşarken ölmek,
Ve beni de öldürdün,apansız terk ederken...
Hayatı yorumlamak,
Yaşamak için yeni baştan,
Bir fırsat yakalamıştım.
Olmadı yine EMMİM KIZI.
Yine yetmedi kara yazıma gücüm.
Ben senden önce de öksüzdüm...
Ve yine bir kez daha öksüzüm...
Tıpkı sağlığındaki küsüşmelerimiz gibi,
Küstüm sana EMMİM KIZI.
Ağladığında ağlamayacağım,
Güldüğünde gülmeyeceğim,.
Kazılmadıkça mezarım yanı başına,
Dönmeyeceğim sana,
Yanına gelmeyeceğim...
Daha önce de gitmelerimiz,
Birbirimizi terk etmelerimiz olurdu EMMİM KIZI.
Yüreğinin bende,
Yüreğimin sende olduğunu,
Bile bile gitmelerimiz.
Tartışılmaz bir gerçek vardı EMMİM KIZI.
Dönecektin biliyordum.
Dönecektim biliyordum.
Sen beni seviyordun,
Ve ben seni seviyordum...
Bu gidiş o gidiş değil EMMİM KIZI.
Bu terk ediş o terk ediş değil.
Bu gurbet o gurbet değil.
Bu yolculuk o yolculuk değil.
Ve bu hasret o hasret hiç değil...
Tüm olumsuz koşullara karşın,
Yine de her şey güzeldi EMMİM KIZI.
Alıp da başını gitmek,
Nerden geldi böyle zamansız aklına ?
Neden yüzüstü bıraktın bunca güzellikleri ?
Öylesine bir gidiş ki,
''SESSİZ GEMİ'' gibi dönmemek üzere geri...
Artık ne gün batar EMMİM kKIZI.
Ve nede sabahı olur gecelerin.
Dünyanın dönüşüne inat,
Akıp giden zamanı durdurdun.
Merak ediyorum EMMİM KIZI,
Gittin gitmesine ya,
Gittiğin yerden memnun musun ?
Gittiğin yerde mutlu musun ?...
(0541674255)
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş