Kayıp Oluyordum
N Neslihan Güneş
0
Altın Yaprak
Ya Bana Küsmüştü Aynalar;
Ya Da Kayıp Etmiştim Kendimi.
Karşımda Bana Acı Veren;
Beni Görüyordum.
Umudum Bitmişti Artık;
Hazan Vurmuştu Yüreğimi.
Sonbaharda Yorgun Güneşin;
Çekildiği Gibi Gitmiştin Benden.
Yansızlığım Yağmur Gibi;
Çisim Çisim Yağıyordu Üzerime.
Yüreğim Üşüyor Ruhum Islanıyordu;
Gözlerimi Sevmiyordum Artık.
Senin İçin Bakıyordu
Yüreğimi Sevmiyordum Artık;
Senin İçin Yaşıyordu.
Bedenim Buğulu Camlara;
Yapılan Resim Gibiydi.
Sabah Olup Güneş Doğduğunda;
Kayıp Oluyordum.
Yüreğim Gidişine Değil
Benliğini Kayıp Etmeye Yanıyordu.
Gözlerim Sevmeye Değil;
Sevgide Yenildiğine Ağlıyordu.
Hayata Küsmüşlüğün Hayata Yorgunluğum;
Yaşlanmak Değildi Hayata Yenilgiydi.
Sevdayı Kayıp Edişti;
Sevdam Kayıptı Gözlerim De
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş